Ο Μπουτάρης, ο Άνθιμος, ο Ρούλης και ο Κούλης

Την αγαπάω την πόλη μου, αλήθεια. Μη σου πω μάλιστα ότι καμιά φορά φλερτάρω με ένα ηλίθιο συναίσθημα τοπικισμού, εγώ που ακούω για πατρίδες και έθνη και βγάζω σπυριά. Μ’ αρέσει, ρε “ψηλέ”, που ΞΕΡΩ ότι θα συναντήσω όλο και κάποιον γνωστό όποτε βγω έξω, που έχω ακόμα έναν σεβαστό αριθμό διαφορετικών επιλογών για να διασκεδάσω, που υπάρχει ταυτόχρονα τόση πολλή φοιτητική ζωή και ζεστασιά, αλλά και κυριλέ “αστίλα”. ΔΕΝ μου αρέσει το να θέλω μισή ώρα να φτάσω στο κέντρο, τα σκουπίδια, τα χαλασμένα πεζοδρόμια και δρόμοι. Και, κυρίως, ΔΕΝ μου αρέσουν οι τοπικοί άρχοντες που εγκλωβίζουν τη ζωντάνια που αδιαμφισβήτητα υπάρχει στους κατοίκους, δικαιολογώντας τον χαρακτηρισμό της “συντηρητικής πόλης” που μας έχουν προσδώσει.

http://www.vimeo.com/16465318

12 χρόνια Παπαγεωργόπουλος, φίλε μου. Ναι, τo googlαρα, γιατί είχα χάσει το μέτρημα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να καταλαβαίνει έστω και στοιχειωδώς τι συμβαίνει γύρω του, βγάζουμε για δήμαρχο τον Ατσαλάκωτο. Κλέβω απ’ τον Jedi: Πού είναι όλοι αυτοί που τον ψηφίζουν; Γιατί δεν τους ξέρω; Πού κρύβονται; Εν πάσει περιπτώσει, φαντάζομαι ότι έχουμε τους ηγέτες που μας αξίζουν, έτσι;

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2010. Η γιορτή της Δημοκρατίας, η φωνή του πολίτη και άλλα τέτοια. Αυτές λοιπόν οι εκλογές, όσον αφορά το Δήμο Θεσσαλονίκης που μας ενδιαφέρει στην παρούσα υπεργαλαξιακή αρθράρα, χαρακτηρίζονται από το τρίπτυχο (μην μετράς και ξαναμετράς, εξηγώ παρακάτω) του τίτλου.

Ο Μπουτάρης

Κανονικά και μόνο το Μοσχοφίλερο θα ‘πρεπε να είναι αρκετό για να τρέξεις να ψηφίσεις τον 68χρονο μπαρμπα-Γιάννη. Όχι τον Αποστόλη, αν και σε περίπτωση που κατέβαινε θα χριζόταν πρωθυπουργός αυτόματα, με συνοπτικές διαδικασίες.

Παρόλα αυτά, φαντάζομαι πως θες επιχειρήματα. Πάρε να ‘χεις: Πρώτο και καλύτερο, ο Μπουτάρης ΔΕΝ είναι πολιτικός. Γι’ αυτό άλλωστε δεν “το ΄χει” και πολύ το επικοινωνιακό και δεν έχει την ικανότητα που αναπτύσσουν στα φυτώρια των κωμμάτων (μη με διορθώνεις, ξενέρωτο openoffice, σωστά το ‘γραψα), να φιλτράρει δηλαδή το κάθε τι που σκέφτεται για να μην προκαλέσει αντιδράσεις.

Αρχικά λοιπόν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε έναν υποψήφιο του κομματικού σωλήνα της ΝΔ και σε έναν άνθρωπο που στις προηγούμενες εκλογές, χωρίς καμία στήριξη, έκανε την Αράπογλου του βαθέως Παshock ρεζίλι πλησιάζοντας επικίνδυνα. Όποιες και να είναι οι κομματικές σου πεποιθήσεις, δεν βαρέθηκες επιτέλους τους πολιτικάντηδες; Επίσης, 5 υποψήφιοι του εκλεκτού της Νουντού είναι πρώην αντιδήμαρχοι της διοίκησης Ατσαλάκωτου, που σημαίνει ότι φέρουν τεράστια ευθύνη και για την κακή διοίκηση, και για τις υπεξαιρέσεις δημόσιου χρήματος που αποδεδειγμένα έλαβαν χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Οπότε, επειδή κάποιος απ’ τους 2 υποψηφίους θα βγει ό,τι και να κάνεις… YOU’VE GOT NO CHOICE, BIATCH!

Ο Άνθιμος

Μεταγραφή από άλλο τρίπτυχο και άξιος εκπρόσωπός του. 2010, Middle Ages revised. Όλη η οπισθοδρόμηση της Ελληνικής κοινωνίας σε ένα πρόσωπο. Δε Χαντ οφ Γκαντ, ο ρασοφόρος τιμωρός, η Ιερά Εξέταση.

Πάνω απ’ όλα όμως, ένας ακόμα λόγος να ψηφίσεις Μπουτάρη. Για να μπεις στη μύτη του παπά. Μέχρι πότε η εκκλησία, μέσω των ματαιόδοξων εκπροσώπων της, θα ρυθμίζει την πολιτική ζωή του τόπου; Αν δεν πιστεύεις σε θεούς και δαίμονες, σίγουρα με νιώθεις. Αν πιστεύεις, πώς ανέχεσαι να εκμεταλλεύονται την πίστη σου για τα δικά τους συμφέροντα, κοροϊδεύοντάς σε κατάμουτρα και λέγοντάς σου τι να ψηφίσεις;

BTW, o Κανάκης λίγες μέρες μετά διοργάνωσε εκδήλωση του Κώστα Γκιουλέκα. Τι φάση; Τεσπα, στα @@ μας. Εν κατακλείδι: Για να μην κάνουμε του Μουτζαχεντίν τη χάρη, θα ψηφίσουμε Μπουτάρη.

Ο Ρούλης και ο Κούλης

Και φτάνουμε, αγαπητέ αναγνώστη, στο πρόσωπο-κλειδί της εκλογικής αναμέτρησης. Μιλάω στον ενικό, γιατί είναι ουσιαστικά 2 εκδοχές του ίδιου προσώπου. Ο Αριστε-ρούλης που ψήφισε ό,τι του είπε το κόμμα και ο Αναρχι-κούλης που δεν ψηφίζει. Ποτέ. Συχνάζει στη Ροτόντα, στα πανεπιστήμια και καμιά φορά στη Βαλαωρίτου, που όμως έχει γίνει trendy, πίνει μπάφους, έχει τον Αγγελάκα εικόνισμα και είναι γενικά στη φάση. Μην εξάπτεσαι και μη με συχτιριάζεις αν αναγνώρισες τον εαυτό σου. Αφενός το ότι κάνεις τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι ανήκεις ντε και καλά στην κατηγορία Ρούλη/Κούλη, αφετέρου σου απευθύνομαι με πολύ αγάπη και όχι υποτιμητικά. Ούτως ή άλλως σε ξέρω, πίνουμε μαζί ρετσίνες και ακούμε Ντοφανάση Παπακώ. Τα περί αποχής του Κούλη έχουν αναλυθεί άπειρες φορές. Δεν είναι θέμα ιδεολογίας, είναι θέμα απλών μαθηματικών. Αν δεν πας να ψηφίσεις εσύ, θα πάει ο άλλος. Συγκεκριμένα, στην Αθήνα πήγαν όλοι όσοι ήθελαν να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή και Κακλαμάνη, με τα αποτελέσματα που είδαμε. Αλλά είπαμε, η επαναστατική συνείδηση πάνω απ’ όλα…

Επειδή όμως μας απασχολεί τώρα ο Β’ γύρος και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη, ας δούμε τι λέει ο Ρούλης και γιατί κινδυνεύουμε να λουστούμε τον Παπαγεωργόπουλο Jr.

-Ο Μπουτάρης είναι ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ (φτου κακά) και υπηρετεί να συμφέροντα των καπιταλιστών.

-Ο Μπουτάρης είναι ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ υποψήφιος και θα εφαρμόσει την πολιτική της κυβέρνησης.

-Ο Μπουτάρης είναι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΣ (γιατί έτσι).

-Ο Μπουτάρης, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ (μου σηκώθηκαν οι επαναστατικές τρίχες).

Συνοπτικά: Το επιχειρηματίας δεν είναι βρισιά. Μέχρι να μπούμε στα ανάκτορα, έχουμε καπιταλισμό. Ούτε εμένα μ’ αρέσει, σύντροφε, αλλά τι να κάνουμε; Στην τελική, μια επιτυχημένη εταιρία δείχνει αν μη τι άλλο κάποια ικανότητα στη διαχείριση των οικονομικών. Επίσης, ο Μπουτάρης στηρίχτηκε πρώτα από τη Δημοκρατική Αριστερά και μετά από το Πασόκ. Αλλά σ’ αρέσει τόσο πολύ να τρώγεσαι με τα ρούχα σου που αυτό είναι αρνητικό, έτσι; Προδότη Κουβέλη και δεν είμαι καλά. Έπειτα, πες μου πρώτον από πού συμπεραίνεις την αγάπη του για το μνημόνιο και δεύτερον τι σχέση έχει με το δήμο; Θα πετάξει έξω την Τρόικα όπως ήθελε να κάνει ο Αλαβάνος;

Κλείνω, παραβλέποντας το γεγονός ότι κατέχεις πιθανότατα μετρητή αριστεροσύνης, μαζί με την απόλυτη αλήθεια. Τη Δευτέρα θα έχουμε δήμαρχο και, είτε το θέλεις είτε όχι, θα είναι ένας εκ των 2 υποψηφίων. Όσες μούντζες και να ζωγραφίσεις, όσα ψηφοδέλτια της Λαϊκής Συσπείρωσης ή του Μηταφίδη και να ρίξεις, όσους φραπέδες και να πιεις αντί να πας στο εκλογικό κέντρο. Ψήφισε, και μην το πεις στους φίλους σου στην τελική, αν ντρέπεσαι τόσο. Μεταμφιέσου, σκάσε το απ’ το σπίτι μη σε δει ο μπαμπάς που προσεύχεται στον Στάλιν κάθε βράδυ, πες ότι θα ρίξεις άκυρο. Όπως και να ‘χει, ΣΚΕΨΟΥ. Σκέψου αν είναι προτιμότερο να δεις κάτι να αλλάζει στην πόλη σου, ή να εκτελέσεις το “επαναστατικό” σου καθήκον.

Μακάρι, Μπουτάρη.

ΥΓ: 2 σε 1 άρθρο, αφού ο Γκιουλέκας μπορεί κάλλιστα να αντικατασταθεί από τον Ψωμιάδη. Ξέρω ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο να ψηφίσεις Μπόλαρη, αλλά ισχύει κι εδώ το μη χείρον…